Op 12 oktober 1972 vertrok een klein legervliegtuigje uit Montevideo richting Santiago de Chile.
In totaal waren er 45 mensen aan boord, vooral jonge mannen.
Het vliegtuig kwam in zwaar weer terecht en stortte neer op een gletsjer.
Meer dan de helft van de inzittenden overleefde de klap. Zoekacties werden in gang gezet, maar na 10 dagen hoorden de slachtoffers op de nog werkende radio dat ze waren opgegeven.
Uiteindelijk liepen twee van hen op hun laatste krachten zeventig kilometer door de barre vrieskou en sneeuw in de bergen om 72 dagen na het ongeluk
de bewoonde wereld te bereiken bij een rivier, waar ze de aandacht van twee toevallig passerende herders wisten te trekken.
De wonderbaarlijke overleving van de jonge mannen is te danken aan hun grote solidariteit binnen de groep: ze wisten dat ze de meeste kans zouden maken als er zoveel mogelijk mensen in leven bleven, dus iedereen stelde het groepsbelang boven dat van hemzelf. Het leiderschap rouleerde soms per dag: wie zich die dag het beste voelde was de baas. Daarnaast moesten ze zich voeden met lichaamsdelen van de overledenen om te kunnen overleven.
Zo konden 16 jonge mannen 72 dagen na de ongeluk uiteindelijk toch nog
hun familieleden in de armen sluiten.
Het is een van de onwaarschijnlijkste overlevingsverhalen uit de geschiedenis.
De plek van de ramp wordt de Vallei van de Tranen genoemd.
-
 Vallei van de Tranen II
2008, olieverf en acryl, 80x100
-
 Vallei van de Tranen III
2008, olieverf en acryl, 80x100
-
 Vallei van de Tranen IV
2008, olieverf en acryl, 50x100
-
 Vallei van de Tranen I
2008, olieverf en acryl, 100x150
|
|